تبلیغات
مادر بی حرم

چهل حدیث گهربار منتخب

1 - قالَ الاْ مامُ عَلىّ بنُ الْحسَین ، زَیْنُ الْعابدین عَلَیْهِ السَّلامُ:

ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فیهِ مِنَ الْمُؤ مِنینَ كانَ فى كَنَفِ اللّهِ، وَاءظَلَّهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ فى ظِلِّ عَرْشِهِ، وَآمَنَهُ مِنْ فَزَعِ الْیَوْمِ الاْ كْبَرِ:

مَنْ اءَعْطى النّاسَ مِنْ نَفْسِهِ ما هُوَ سائِلهُم لِنَفْسِهِ، ورَجُلٌ لَمْ یَقْدِمْ یَدا وَرِجْلاً حَتّى یَعْلَمَ اءَنَّهُ فى طاعَةِ اللّهِ قَدِمَها اءَوْ فى مَعْصِیَتِهِ، وَرَجُلٌ لَمْ یَعِبْ اءخاهُ بِعَیْبٍ حَتّى یَتْرُكَ ذلكَ الْعِیْبَ مِنْ نَفْسِهِ.(59)

ترجمه :

فرمود: سه حالت و خصلت در هر یك از مؤ منین باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قیامت در سایه رحمت عرش الهى مى باشد و از سختى ها و شداید صحراى محشر در امان است .

اوّل آن كه در كارگشائى و كمك به نیازمندان و درخواست كنندگان دریغ ننماید.

دوّم آن كه قبل از هر نوع حركتى بیندیشد كه كارى را كه مى خواهد انجام دهد یا هر سخنى را كه مى خواهد بگوید آیا رضایت و خوشنودى خداوند در آن است یا مورد غضب و سخط او مى باشد.

سوّم قبل از عیب جوئى و بازگوئى عیب دیگران ، سعى كند عیب هاى خود را برطرف نماید.

2 - قال علیه السلام :

ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ لِلْمُؤْمِن : كَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِیابِهِمْ، وَإ شْغالُهُ نَفْسَهُ بِما یَنْفَعُهُ لاَِّخِرَتِهِ وَدُنْیاهُ، وَطُولُ الْبُكاءِ عَلى خَطیئَتِهِ.(60)

ترجمه :

فرمود: سه چیز موجب نجات انسان خواهد بود: بازداشت زبان از بدگوئى وغیبت مردم ، خود را مشغول به كارهائى كردن كه براى آخرت و دنیایش ‍ مفیدباشد.

و همیشه بر خطاها و اشتباهات خود گریان و ناراحت باشد.

3 - قال علیه السلام : اءرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فیهِ كَمُلَ إ سْلامُهُ، وَمَحَصَتْ ذُنُوبُهُ، وَلَقِیَ رَبَّهُ وَهُوَ عَنْهُ راضٍ: وِقاءٌ لِلّهِ بِما یَجْعَلُ عَلى نَفْسِهِ لِلنّاس ، وَصِدْقُ لِسانِه مَعَ النّاسِ، وَالاْ سْتحْیاء مِنْ كُلِّ قَبِى حٍ عِنْدَ اللّهِ وَعِنْدَ النّاسِ، وَحَسْنِ خُلْقِهِ مَعَ اءهْلِهِ.(61)

ترجمه :

فرمود: هركس داراى چهار خصلت باشد، ایمانش كامل ، گناهانش بخشوده خواهد بود، و در حالتى خداوند را ملاقات مى كند كه از او راضى وخوشنوداست :

1 - خصلت خودنگهدارى و تقواى الهى به طورى كه بتواند بدون توقّع و چشم داشتى ، نسبت به مردم خدمت نماید.

2 - راست گوئى و صداقت نسبت به مردم در تمام موارد زندگى .

3 - حیا و پاكدامنى نسبت به تمام زشتى هاى شرعى و عرفى .

4 - خوش اخلاقى و خوش برخوردى با اهل و عیال خود.

4 - قال علیه السلام : یَا ابْنَ آدَم ، إ نَّكَ لاتَزالُ بَخَیْرٍ ما دامَ لَكَ واعِظٌ مِنْ نَفْسِكَ، وَما كانَتِ الْمُحاسَبَةُ مِنْ هَمِّكَ، وَما كانَ الْخَوْفُ لَكَ شِعارا.(62)

ترجمه :

فرمود: اى فرزند آدم ، تا آن زمانى كه در درون خود واعظ و نصیحت كننده اى دلسوز داشته باشى ، و در تمام امور بررسى و محاسبه كارهایت را اهمیّت دهى ، و در تمام حالات - از عذاب الهى - ترس و خوف داشته باشى ؛ در خیر و سعادت خواهى بود.

5 - قال علیه السلام : وَاءمّا حَقُّ بَطْنِكَ فَاءنْ لاتَجْعَلْهُ وِعاءً لِقَلیلٍ مِنَ الْحَرامِ وَلا لِكَثیرٍ، وَاءنْ تَقْتَصِدَ لَهُ فِى الْحَلالِ.(63)

ترجمه :

فرمود: حقّى كه شكم بر تو دارد این است كه آن را ظرف چیزهاى حرام - چه كم و چه زیاد - قرار ندهى و بلكه در چیزهاى حلال هم صرفه جوئى كنى و به مقدار نیاز استفاده نمائى .

6 - قال علیه السلام : مَنِ اشْتاقَ إ لى الْجَنَّةِ سارَعَ إ لى الْحَسَناتِ وَسَلاعَنِ الشَّهَواتِ، وَمَنْ اءشْفَقَ مِنَ النارِ بادَرَ بِالتَّوْبَةِ إ لى اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِهِ وَراجَعَ عَنِ الْمَحارِمِ.(64)

ترجمه :

فرمود: كسى كه مشتاق بهشت باشد در انجام كارهاى نیك ، سرعت مى نماید و شهوات را زیر پا مى گذارد و هركس از آتش قیامت هراسناك باشد به درگاه خداوند توبه مى كند و از گناهان دورى مى نماید.

7 - قال علیه السلام : طَلَبُ الْحَوائِجِ إ لىَ النّاسِ مَذَلَّةٌ لِلْحَیاةِ وَمَذْهَبَةٌ لِلْحَیاءِ، وَاسْتِخْفافٌ بِالْوَقارِ وَهُوَ الْفَقْرُ الْحاضِرِ، وَقِلَّةُ طَلَبِ الْحَوائِجِ مِنَ النّاسِ هُوَ الْغِنَى الْحاضِر.(65)

ترجمه :

فرمود: دست نیاز به سوى مردم دراز كردن ، سبب ذلّت و خوارى در زندگى و در معاشرت خواهد بود.

و نیز موجب از بین رفتن حیاء و ناچیز شدن شخصیت خواهد گشت به طورى كه همیشه احساس نیاز و تنگ دستى نماید.

و هرچه كمتر به مردم رو بیندازد و كمتر درخواست كمك نماید بیشتر احساس خودكفائى و بى نیازى خواهد داشت .

8 - قال علیه السلام : اَلْخَیْرُ كُلُّهُ صِیانَةُ الاْ نْسانِ نَفْسَهُ.(66)

ترجمه :

فرمود: سعادت و خوشبختى انسان در حفظ و كنترل اعضاء و جوارح خود از هرگونه كار زشت و خلاف است .

9 - قال علیه السلام : سادَةُ النّاسِ فى الدُّنْیا الاَسْخِیاء، وَسادَةُ الناسِ فى الا خِرَةِ الاْ تْقیاءِ.(67)

ترجمه :

فرمود: در این دنیا سرور مرد، سخاوتمندان هستند؛ ولى در قیامت سیّد و سرور مردم ، پرهیزكاران خواهند بود.

10 - قال علیه السلام : مَنْ زَوَّجَ لِلّهِ، وَوَصَلَ الرَّحِمَ تَوَّجَهُ اللّهُ بِتاجِ الْمَلَكِ یَوْمَ الْقِیامَةِ.(68)

ترجمه :

فرمود: هركس براى رضا و خوشنودى خداوند ازدواج نماید و با خویشان خود صله رحم نماید، خداوند او را در قیامت مفتخر و سربلند مى گرداند.

11 - قال علیه السلام : إ نَّ اءفْضَلَ الْجِهادِ عِفَّةُ الْبَطْنِ وَالْفَرْجِ.(69)

ترجمه :

فرمود: با فضیلت ترین ومهمترین مجاهدت ها، عفیف نگه داشتن شكم و عورت است - از چیزهاى حرام و شبهه ناك -.

12 - قال علیه السلام : مَنْ زارَ اءخاهُ فى اللّهِ طَلَبا لاِ نْجازِ مَوْعُودِ اللّهِ، شَیَّعَهُ سَبْعُونَ اءلْفَ مَلَكٍ، وَهَتَفَ بِهِ هاتِفٌ مِنْ خَلْفٍ اءلاطِبْتَ وَطابَتْ لَكَ الْجَنَّةُ، فَإ ذا صافَحَهُ غَمَرَتْهُ الرَّحْمَةُ.(70)

ترجمه :

فرمود: هركس به دیدار دوست و برادر خود برود و براى رضاى خداوند او را زیارت نماید به امید آن كه به وعده هاى الهى برسد، هفتاد هزار فرشته او را همراه و مشایعت خواهند كرد، همچنین مورد خطاب قرار مى گیرد كه از آلودگى ها پاك شدى و بهشت گوارایت باد.

پس چون با دوست و برادر خود دست دهد و مصافحه كند مورد رحمت قرار خواهد گرفت .

13 - قال علیه السلام : إ نْ شَتَمَكَ رَجُلٌ عَنْ یَمینِكَ، ثُمَّ تَحَوَّلَ إ لى یَس ارِكَ فَاعْتَذَرَ إ لَیْكَ فَاقْبَلْ مِنْهُ.(71)

ترجمه :

فرمود: چنانچه شخصى تو را بدگویى كند، و سپس برگردد و پوزش طلبد، عذرخواهى و پوزش او را پذیرا باش .

14 - قال علیه السلام : عَجِبْتُ لِمَنْ یَحْتَمى مِنَ الطَّعامِ لِمَضَرَّتِهِ، كَیْفَ لایَحْتَمى مِنَ الذَّنْبِ لِمَعَرَّتِهِ.(72)

ترجمه :

فرمود: تعجّب دارم از كسى كه نسبت به تشخیص خوب و بد خوراكش ‍ اهتمام مى ورزد كه مبادا ضررى به او برسد، چگونه نسبت به گناهان و دیگر كارهایش اهمیّت نمى دهد، و نسبت به مفاسد دنیائى ، آخرتى روحى ، فكرى ، اخلاقى و... بى تفاوت است .

15 - قال علیه السلام : مَنْ اءطْعَمَ مُؤْمِنا مِنْ جُوعٍ اءطْعَمَهُ اللّهُ مِنْ ثِمارِ الْجَنَّةِ، وَمَنْ سَقى مُؤْمِنا مِنْ ظَمَاءٍ سَقاهُ اللّهُ مِنَ الرَّحیقِ الْمَخْتُومِ، وَمَنْ كَسا مُؤْمِنا كَساهُ اللّهُ مِنَ الثّیابِ الْخُضْرِ.(73)

ترجمه :

فرمود: هركس مؤ من گرسنه اى را طعام دهد خداوند او را از میوه هاى بهشت اطعام مى نماید، و هر كه تشنه اى را آب دهد خداوند از چشمه گواراى بهشتى سیرآبش مى گرداند، و هركس برهنه اى را لباس بپوشاند خداوند او را از لباس سبز بهشتى - كه بهترین نوع و رنگ مى باشد - خواهد پوشاند.

16 - قال علیه السلام : إ نَّ دینَ اللّهِ لایُصابُ بِالْعُقُولِ النّاقِصَةِ، وَالاَّْراءِ الْباطِلَةِ، وَالْمَقاییسِ الْفاسِدَةِ، وَلایُصابُ إ لاّ بِالتَّسْلیمِ، فَمَنْ سَلَّمَ لَنا سَلِمَ، ومَنِ اهْتَدى بِنا هُدِىَ، وَمَنْ دانَ بِالْقِیاسِ وَالرَّاءْىِ هَلَكَ.(74)

ترجمه :

فرمود: به وسیله عقل ناقص و نظریه هاى باطل ، و مقایسات فاسد و بى اساس نمى توان احكام و مسائل دین را به دست آورد؛ بنابراین تنها وسیله رسیدن به احكام واقعى دین ، تسلیم محض مى باشد؛ پس هركس در مقابل ما اهل بیت تسلیم باشد از هر انحرافى در امان است و هر كه به وسیله ما هدایت یابد خوشبخت خواهد بود.

و شخصى كه با قیاس و نظریات شخصى خود بخواهد دین اسلام را دریابد، هلاك مى گردد.

17 - قال علیه السلام : الدُّنْیا سِنَةٌ، وَالاَّْخِرَةُ یَقْظَةٌ، وَنَحْنُ بَیْنَهُما اءضْغاثُاءحْلامِ.(75)

ترجمه :

فرمود: دنیا همچون نیمه خواب (چرت ) است و آخرت بیدارى مى باشد و ما در این میان رهگذر، بین خواب و بیدارى به سر مى بریم .

18 - قال علیه السلام : مِنْ سَعادَةِ الْمَرْءِ اءنْ یَكُونَ مَتْجَرُهُ فى بِلادِهِ، وَیَكُونَ خُلَطاؤُهُ صالِحینَ، وَتَكُونَ لَهُ اءوْلادٌ یَسْتَعینُ بِهِمْ.(76)

ترجمه :

فرمود: از سعادت مرد آن است كه در شهر خود كسب و تجارت نماید و شریكان و مشتریانش افرادى صالح و نیكوكار باشند، و نیز داراى فرزندانى باشد كه كمك حال او باشند.

19 - قال علیه السلام : آیاتُ الْقُرْآنِ خَزائِنُ الْعِلْمِ، كُلَّما فُتِحَتْ خَزانَةٌ، فَیَنْبَغى لَكَ اءنْ تَنْظُرَ ما فیها.(77)

ترجمه :

فرمود آیه هاى قرآن ، هر كدام آن ، خزینه علوم خداوند است ، هر آیه وخزینه اى را كه مشغول - خواندن مى شوى - در آن دقّت نظر كن كه چه در مى یابى .

20 - قال علیه السلام : مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ بِمَكَّة لَمْ یَمُتْ حَتّى یَرى رَسُولَ اللّهِ صَلّى اللّهُ عَلَیهِ وَآلِهِ، وَیَرَى مَنْزِلَهُ فى الْجَنَّةِ.(78)

ترجمه :

فرمود: هر كه قرآن را در مكّه مكرّمه ختم كند نمى میرد مگر آن كه حضرت رسول اللّه 6و نیز جایگاه خود را در بهشت رؤ یت مى نماید.

21 - قال علیه السلام : یا مَعْشَرَ مَنْ لَمْ یَحِجَّ اسْتَبْشَرُوا بِالْحاجِّ إ ذا قَدِمُوا فَصافِحُوهُمْ وَعَظِّمُوهُمْ، فَإ نَّ ذلِكَ یَجِبُ عَلَیْكُمْ تُشارِكُوهُمْ فى الاْ جْرِ.(79)

ترجمه :

فرمود: شماهائى كه به مكّه نرفته اید و در مراسم حجّ شركت نكرده اید، بشارت باد شماها را به آن حاجیانى كه بر مى گردند، با آن ها - دیدار و - مصافحه كنید تا در پاداش و ثواب حجّ آن ها شریك باشید.

22 - قال علیه السلام : الرِّضا بِمَكْرُوهِ الْقَضاءِ، مِنْ اءعْلى دَرَجاتِ الْیَقینِ.(80)

ترجمه :

شادمانى و راضى بودن به سخت ترین مقدّرات الهى از عالى ترین مراتب ایمان و یقین خواهد بود.

23 - قال علیه السلام : ما مِنْ جُرْعَةٍ اءَحَبُّ إ لى اللّهِ مِنْ جُرْعَتَیْنِ: جُرْعَةُ غَیْظٍ رَدَّها مُؤْمِنٌ بِحِلْمٍ، اءَوْ جُرْعَةُ مُصیبَةٍ رَدَّها مُؤْمِنٌ بِصَبْرٍ.(81)

ترجمه :

فرمود: نزد خداوند متعال حالتى محبوب تر از یكى از این دو حالت نیست :

حالت غضب و غیظى كه مؤ من با بردبارى و حلم از آن بگذرد و دیگرى حالت بلا و مصیبتى كه مؤ من آن را با شكیبائى و صبر بگذراند.

24 - قال علیه السلام : مَنْ رَمَى النّاسَ بِما فیهِمْ رَمَوْهُ بِما لَیْسَ فیِهِ.(82)

ترجمه :

فرمود: هركس مردم را عیب جوئى كند و عیوب آنان را بازگو نماید و سرزنش كند، دیگران او را متهّم به غیر واقعیّات مى كنند.

25 - قال علیه السلام : مُجالَسَةُ الصَّالِحیِنَ داعِیَةٌ إ لى الصَّلاحِ، وَ اءَدَبُ الْعُلَماءِ زِیادَةٌ فِى الْعَقْلِ.(83)

ترجمه :

فرمود: هم نشینى با صالحان انسان را به سوى صلاح و خیر مى كشاند، معاشرت و هم صحبت شدن با علماء، سبب افزایش شعور و بینش ‍ مى باشد.

26 - قال علیه السلام : إ نَّ اللّهَ یُحِبُّ كُلَّ قَلْبٍ حَزینٍ، وَیُحِبُّ كُلَّ عَبْدٍشَكُورٍ.(84)

ترجمه :

فرمود: همانا خداوند دوست دارد هر قلب حزین و غمگینى را (كه در فكر نجات و سعادت خود باشد) و هر بنده شكرگذارى را دوست دارد.

27 - قال علیه السلام : إ نَّ لِسانَ ابْنَ آدَمٍ یَشْرُفُ عَلى جَمیعِ جَوارِحِهِ كُلَّ صَباحٍ فَیَقُولُ: كَیْفَ اءصْبَحْتُمْ؟

فَیَقُولُونَ: بِخَیْرٍ إ نْ تَرَكْتَنا، إ نَّما نُثابُ وَنُعاقَبُ بِكَ.(85)

ترجمه :

فرمود: هر روز صبحگاهان زبان انسان بر تمام اعضاء و جوارحش وارد مى شود و مى گوید: چگونه اید؟ و در چه وضعیّتى هستید؟

جواب دهند: اگر تو ما را رها كنى خوب و آسوده هستیم ، چون كه ما به وسیله تو مورد ثواب و عقاب قرار مى گیریم .

28 - قال علیه السلام : ما تَعِبَ اءوْلِیاءُ اللّهُ فِى الدُّنْیا لِلدُّنْیا، بَلْ تَعِبُوا فِى الدُّنْیا لِلاَّْخِرَةِ.(86)

ترجمه :

فرمود: دوستان و اولیاء خدا در فعالیّت هاى دنیوى خود را براى دنیا به زحمت نمى اندازند و خود را خسته نمى كنند بلكه براى آخرت زحمت مى كِشند.

29 - قال علیه السلام : لَوْ یَعْلَمُ النّاسُ ما فِى طَلَبِ الْعِلْمِ لَطَلَبُوهُ وَلَوْبِسَفْكِ الْمُهَجِ وَخَوْضِ اللُّجَجِ.(87)

ترجمه :

فرمود: چنانچه مردم منافع و فضایل تحصیل علوم را مى دانستند هر آینه آن را تحصیل مى كردند گرچه با ریخته شدن و یا فرو رفتن زیر آب ها در گرداب هاى خطرناك باشد.

30 - قال علیه السلام : لَوِ اجْتَمَعَ اءهْلُ السّماءِ وَالاْ رْضِ اءنْ یَصِفُوا اللّهَ بِعَظَمَتِهِ لَمْیَقْدِرُوا.(88)

ترجمه :

فرمود: چنانچه تمامى اهل آسمان و زمین گِرد هم آیند و بخواهند خداوند متعال را در جهت عظمت و جلال توصیف و تعریف كنند، قادر نخواهند بود.

31 - قال علیه السلام : ما مِنْ شَیْى ءٍ اءحبُّ إ لى اللّهِ بَعْدَ مَعْرِفَتِهِ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَفَرْجٍ، وَما شَیْى ءٌ اءَحَبُّ إ لى اللّهِ مِنْ اءنْ یُسْاءلَ.(89)

ترجمه :

فرمود: بعد از معرفت به خداوند چیزى محبوب تر از دور نگه داشتن شكم و عورت - از آلودگى ها و هوسرانى ها و گناهان - نیست ، و نیز محبوبترین كارها نزد خداوند مناجات و درخواست نیازمندیها به درگاهش ‍ مى باشد.

32 - قال علیه السلام : إ بْنَ آدَم إ نَّكَ مَیِّتٌ وَمَبْعُوثٌ وَمَوْقُوفٌ بَیْنَ یَدَىِ اللّهِ عَزَّ وَ جَلّ مَسْؤُولٌ، فَاءعِدَّ لَهُ جَوابا.(90)

ترجمه :

فرمود: اى فرزند آدم (اى انسان ، تو) خواهى مُرد و سپس محشور مى شوى و در پیشگاه خداوند جهت سوال و جواب احضار خواهى شد، پس جوابى (قانع كننده و صحیح در مقابل سؤ ال ها) مهیّا و آماده كن .

33 - قال علیه السلام : نَظَرُ الْمُؤْمِنِ فِى وَجْهِ اءخِیهِ الْمُؤْمِنِ لِلْمَوَدَّةِ وَالْمَحَبَّةِ لَهُ عِبادَة .(91)

ترجمه :

فرمود: نظر كردن مؤ من به صورت برادر مؤ منش از روى علاقه و محبّت عبادت است .

34 - قال علیه السلام : إ یّاكَ وَمُصاحَبَةُ الْفاسِقِ، فَإ نّهُ بائِعُكَ بِاءكْلَةٍ اءَوْ اءقَلّ مِنْ ذلِكَ وَإ یّاكَ وَمُصاحَبَةُ الْقاطِعِ لِرَحِمِهِ فَإ نّى وَجَدْتُهُ مَلْعُونا فى كِتابِاللّهِ.(92)

ترجمه :

فرمود: بر حذر باش از دوستى و همراهى با فاسق چون كه او به یك لقمه نان و چه بسا كمتر از آن هم ، تو را مى فروشد؛ و مواظب باش از دوستى و صحبت كردن با كسى كه قاطع صله رحم مى باشد چون كه او را در كتاب خدا ملعون یافتم .

35 - قال علیه السلام : اءشَدُّ ساعاتِ ابْنِ آدَم ثَلاثُ ساعاتٍ: السّاعَةُ الَّتى یُعایِنُ فیها مَلَكَ الْمَوْتِ، وَالسّاعَةُ الَّتى یَقُومُ فیها مِنْ قَبْرِهِ، وَالسَّاعَةُ الَّتى یَقِفُ فى ها بَیْنَ یَدَیِ اللّه تَبارَكَ وَتَعالى ، فَإ مّا الْجَنَّةُ وَإ مّا إ لَى النّارِ.(93)

ترجمه :

فرمود: مشكل ترین و سخت ترین لحظات و ساعات دوران ها براى انسان ، سه مرحله است :

1 - آن موقعى كه عزرائیل بر بالین انسان وارد مى شود و مى خواهد جان او رابرگیرد.

2 - آن هنگامى كه از درون قبر زنده مى شود و در صحراى محشر به پامى خیزد.

3 - آن زمانى كه در پیشگاه خداوند متعال - جهت حساب و كتاب و بررسى اعمال - قرار مى گیرد و نمى داند راهى بهشت و نعمت هاى جاوید مى شود و یا راهى دوزخ و عذاب دردناك خواهد شد.

36 - قال علیه السلام : إ ذا قامَ قائِمُنا اءذْهَبَ اللّهُ عَزَوَجَلّ عَنْ شیعَتِنا الْعاهَةَ، وَجَعَلَ قُلُوبَهُمْ كُزُبُرِ الْحَدیدِ، وَجَعَلَ قُوَّةَ الرَجُلِ مِنْهُمْ قُوَّةَ اءرْبَعینَ رَجُلاً.(94)

ترجمه :

فرمود: هنگامى كه قائم ما ( حضرت حجّت ، روحى له الفداء و عجّ) قیام و خروج نماید خداوند بلا و آفت را از شیعیان و پیروان ما بر مى دارد ودل هاى ایشان را همانند قطعه آهن محكم مى نماید، و نیرو و قوّت هر یك از ایشان به مقدار نیروى چهل نفر دیگران خواهد شد.

37 - قال علیه السلام : عَجَبا كُلّ الْعَجَبِ لِمَنْ عَمِلَ لِدارِ الْفَناءِ وَتَرَكَ دارَالْبقاء.(95)

ترجمه :

فرمود: بسیار عجیب است از كسانى كه براى این دنیاى زودگذر و فانى كار مى كنند و خون دل مى خورند ولى آخرت را كه باقى و ابدى است رها و فراموش كرده اند.

38 - قال علیه السلام : رَاءْیْتُ الْخَیْرَ كُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فِى قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فِى اءیْدِى النّاسِ.(96)

ترجمه :

فرمود: تمام خیرات و خوبى هاى دنیا و آخرت را در چشم پوشى و قطع طَمَع از زندگى و اموال دیگران مى بینم (یعنى قناعت داشتن ).

39 - قال علیه السلام : مَنْ لَمْ یَكُنْ عَقْلُهُ اءكْمَلَ ما فیهِ، كانَ هَلاكُهُ مِنْ اءیْسَرِما فیهِ.(97)

ترجمه :

فرمود: كسى كه بینش و عقل خود را به كمال نرساند - و در رُكود فكرى بسر برد - به سادگى در هلاكت و گمراهى و سقوط قرار خواهد گرفت .

40 - قال علیه السلام : إ نَّ الْمَعْرِفَةَ، وَكَمالَ دینِ الْمُسْلِمِ تَرْكُهُ الْكَلامَ فیما لایُغْنیهِ، وَقِلَّةُ ریائِهِ، وَحِلْمُهُ، وَصَبْرُهُ، وَحُسْنُ خُلْقِهِ.(98)

ترجمه :

فرمود: همانا معرفت و كمال دین مسلمان در گرو رهاكردن سخنان و حرف هائى است كه به حال او - و دیگران - سودى ندارد.

همچنین از ریاء و خودنمائى دورى جستن و در برابر مشكلات زندگى بردبار و شكیبا بودن و نیز داراى اخلاق پسندیده و نیك سیرت بودن است .

 

پی نوشتها:

59- تحف العقول : ص 204، بحارالا نوار: ج 75، ص 141، ح 3.

60- تحف العقول : ص 204، بحارالا نوار: ج 75، ص 140، ح 3.

61- مشكاة الا نوار: ص 172، بحارالا نوار: ج 66، ص 385، ح 48.

62- مشكاة الا نوار: ص 246، بحارالا نوار: ج 67، ص 64، ح 5.

63- تحف العقول : ص 186، بحارالا نوار: ج 71، ص 12، ح 2.

64- تحف العقول : ص 203، بحارالا نوار: ج 75، ص 139، ح 3.

65- تحف العقول : ص 210، بحارالا نوار: ج 75، ص 136، ح 3.

66- تحف العقول : ص 201، بحارالا نوار: ج 75، ص 136، ح 3.

67- مشكاة الا نوار: ص 232، س 20، بحارالا نوار: ج 78، ص 50، ح 77.

68- مشكاة الا نوار: ص 166، س 3.

69- مشكاة الا نوار: ص 157، س 20.

70- مشكاة الا نوار: ص 207، س 18.

71- مشكاة الا نوار: ص 229، س 10، بحارالا نوار: ج 78، ص 141، ح 3.

72- اءعیان الشّیعة : ج 1، ص 645، بحارالا نوار: ج 78، ص 158، ح 19.

73- مستدرك الوسائل : ج 7، ص 252، ح 8.

74- مستدرك الوسائل : ج 17، ص 262، ح 25.

75- تنبیه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام : ص 343، س 20.

76- وسائل الشیعة : ج 17، ص 647، ح 1، ومشكاة الا نوار: ص 262.

77- مستدرك الوسائل : ج 4، ص 238، ح 3.

78- من لا یحضره الفقیه : ج 2، ص 146، ح 95.

79- همان مدرك : ج 2، ص 147، ح 97.

80- مستدرك الوسائل : ج 2، ص 413، ح 16.

81- مستدرك الوسائل : ج 2، ص 424، ح 21.

82- بحار الا نوار: ج 75، ص 261، ح 64.

83- بحارالا نوار: ج 1، ص 141، ضمن ح 30، و ج 75، ص 304.

84- كافى : ج 2، ص 99، بحارالا نوار: ج 71، ص 38، ح 25.

85- اصول كافى : ج 2، ص 115، وسائل الشّیعة : ج 12، ص 189، ح 1.

86- بحارالا نوار: ج 73، ص 92، ضمن ح 69.

87- اصول كافى : ج 1، ص 35، بحارالا نوار: ج 1، ص 185، ح 109.

88- اصول كافى : ج 1، ص 102، ح 4.

89- تحف العقول : ص 204، بحارالا نوار: ج 78، ص 41، ح 3.

90- تحف العقول : ص 202، بحارالا نوار: ج 70، ص 64، ح 5.

91- تحف العقول : ص 204، بحارالا نوار: ج 78، ص 140، ح 3.

92- تحف العقول : ص 202، بحارالا نوار: ج 74، ص 196، ح 26.

93- بحار الا نوار: ج 6، ص 159، ح 19، به نقل از خصال شیخ صدوق .

94- خصال : ج 2، ص 542، بحارالا نوار: ج 52، ص 316، ح 12.

95- بحارالا نوار: ج 73، ص 127، ح 128.

96- اصول كافى : ج 2، ص 320، بحارالا نوار: ج 73، ص 171، ح 10.

97- بحارالا نوار: ج 1، ص 94، ح 26، به نقل از تفسیر امام حسن عسكرى علیه السلام .

98- تحف العقول : ص 202، بحارالا نوار: ج 2، ص 129، ح 11.